Kennissynthese: 'Zorg voor Zingeving in de GGZ'
Deze kennissynthese richt zich op zingeving in de ambulante geestelijke gezondheidszorg (GGZ), een onderwerp dat door zowel professionals als cliënten belangrijk wordt gevonden, maar waarover nog relatief weinig systematische kennis beschikbaar is. Het doel van de synthese is om bestaande onderzoeksbevindingen, praktijkkennis en beleidservaringen samen te brengen en zo breed gedragen inzichten, conclusies en aanbevelingen te formuleren om zorg voor zingeving in de GGZ thuis te versterken.
Om dit te bereiken zijn verschillende methoden gecombineerd: literatuurstudie, kwalitatief en kwantitatief onderzoek en arts-based methoden. Daarbij zijn uiteenlopende perspectieven betrokken, zoals die van zorgverleners, cliënten, naasten, deelnemers aan herstelcentra en (professionele) ervaringsdeskundigen. Er is expliciet aandacht voor ervaringsdeskundigheid, omdat mensen met eigen ervaring met ontwrichting en herstel in staat zijn om zingevingsvragen en existentiële thema’s bespreekbaar te maken, waar anderen vaak handelingsverlegenheid ervaren.
Samenvattend laat de kennissynthese zien dat zingeving breed wordt erkend als essentieel onderdeel van goede GGZ-zorg, maar dat de praktijk nog vooral bij alledaagse zingeving blijft. Er is behoefte aan meer aandacht voor existentiële vragen, betere samenwerking tussen disciplines, inzet van ervaringsdeskundigheid en verdere ontwikkeling van methodieken en onderzoek, zodat zorg voor zingeving een volwaardig en toegankelijk onderdeel van de ambulante GGZ wordt.
